*-*-* i'm close 2 U*-*-*

ก็นะ

พึ่งมารู้ตัวว่าตัวเองใกล้ตาย

งานฝึกงานก็ยังไม่เสร็จ

(เอาเวลามานั่งเล่นเน็ตแทนที่จะนั่งพิมรายงานส่งจารย์)

ไอ้เกรดม.ห้านี้ช้านช่างเลวทราม

จะหลุดทุนไหมว่ะเนี่ย

กลัวจัง

(ไม่ได้พูดเล่น ๆ นะ งานม.5ฟิสิกส์เราส่งแก้ 0ไปไม่รู้จารย์แกจะรับป่ะ

ดับไปทำเลววิชาแกไว้ แต่คอยดูเทอม 2เราจะเอา 4ไว้โยนใส่หน้าจารย์)

เฮ้อ............

อยากนอนจัง

บอร์ดเปจัง

ปอมไปทำให้บ้างแล้ว

เราก็อยากเข้าไปยุ่งกะมันนะแต่...........เข้าไปแล้วงง

เลยเอาแต่นั่งหาข้อมูลกะรูป

หายากชะมัด!

ไปเจอบอร์ดคนไทย

พระเจ้า!

รูปเค้าไดมาจากการซื้อทั้งหมดแล้วมาสแกน

ไอ้เราขนาดของw-indsยังคิดหน้าคิดหลังเลย

ตายๆๆ

สรุป เราก็เป็นม๊าบอร์ดที่แสนเลว

(เลวอีกเรื่องแล้วเรา)

มีเรื่องน่าตกใจเล็กน้อย

คือเรารู้สึกเหมือนทำ izayoi no tsuki หาย

แบบหาไม่เจอ เดี๋ยวจะไปหาที่หอ

ช่วงนี้มันวุ่น ๆ เลยลืมไปเลยว่าวางไว้ไหน

ถามพ่อพอบอก

"จะไปรู้เหรอ"

ขอบคุณค่ะ

ถามน้าน้อย(ภรรยาใหม่พ่อผู้ซึ่งเก็บบ้าน)

"ซีดีต่องเยอะแยะไปหมด ไม่รู้หรอกว่าอันไหน"

ก็อันที่ดูแพง ๆ คล้าย ๆ ที่อยู่ตรงหัวเตียงหนูไง

เฮ้อ...............แย่จัง

เรื่องน่าตกใจอีกเรื่อง

เราพึ่งรู้ตัวว่าแมวมาฉี่ใส่ที่นอนเรา ใส่เสื้อท่กองอยู่บนที่นอนด้วย

ซึ่งเรานอนห้องนั้นมาสองคืนแล้วพึ่งรู้ตัว

น่าตกใจไหมล่ะ

มีเรื่องที่อยากบอก

ช่วงนี้รายการนึงทางช่องเก้าที่ชอบประจานเรื่องแย่ ๆ ของสังคม(อะไรดำ ๆ นี่แหละลองเดากันนะ)

เค้าจะเรื่องของ

"เด็กที่มัวเมาหลงดาราญี่ปุ่น"

รู้แล้วก็ขำ ยักไหล่ใส่

คนชอบดาราญี่ปุ่น หันไปทางไหนก็มีแต่คนเมินหน้าหนี

ตั้งอคติอยู่ตลอดเวลา

พวก(คนที่คิดว่าตัวเองเป็น)ผู้ใหญ่

พวก(คนที่ปากบอกว่าตัวเอง)เป็นประชาธิปไตย

เค้ามองแล้วตัดสินพวกเราว่าบ้า

ไร้สาระ

อืม.................งั้นเหรอ

คิดกันอย่างนั้นจริง ๆเหรอ

ตลกล่ะ

ไม่อยากพูดในบล็อก

อยากขอให้ช่วยไปอ่านความคิดของเราใน

http://www.holdmyhand6677.com/webboard01/view.php?No=795

เรามีชื่อในบอ์ดว่า ~mimi~นะ ที่มีสองเม้นเลยอ่ะ

รู้แล้วก็นึกถึงไอ้พี่ปูน

คนนี้ชอบด่าเราเรื่องนี้ตลอดเลย

จะว่าไป.............

พึ่งมีเรื่องผิดใจกับพี่ปูนมา(เราเดาว่าเป็นอย่างนั้น เชื่อเราเต๊อะเรารู้ใจตานี่ดี)

เค้าโทรมาหาเราแล้วเราไม่อยู่ เพื่อนร่วมห้องเรารับแล้วเค้ากำลังหลับอยู่

ใครที่เคยปวดท้องเมนคงรู้นะว่ากำลังหลับทั้ง ๆที่ปวดแล้วโดนปลุกจะเป็นยังไง

แล้วเรากลับมา

ก็เลยโทรไปถามว่าโทรมาไม

ก็รู้แล้วล่ะว่าต้องโดนตอกย้ำเรื่องไม่ติดสอวน.

แล้วเราก็วาง

เพื่อนเราขอใหเราด่าเค้า

เราเลยโทรยิงให้โทรกลับ

แล้วเราก็ยื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนเรา

เราก็ไม่คุย เดินหนี

เพ่อนเราบอกว่าเค้าคุยแบบ

หยิ่งมากๆ

เราก็ยักไหล่ใส่

เป็นเรื่องปกติของตานี่อยู่แล้วที่จะวางท่าเวลาคุยกับคนไม่รู้จัก

แล้วก็ไม่พอใจที่เราให้คนที่เค้าอยากจะคุยด้วยคุย

โกรธเราแน่ ๆ

แต่ก็ดี

โกรธไปเลยนะ เราไม่ง้อหรอก

ขี้เกียจง้อ

เรางอนเค้าไม่เคยง้อ

คราวนี้เราก็จะไม่ง้อเค้าเหมือนกัน

ให้โกรธกันจนตายไปเลย

รู้ไว้ซะ ถึงไม่มีพี่ปูนชีวิตเราก็อยู่ได้

มีความสุขดีด้วย ไม่ต้องมีใครมายุ่งยากวุ่นวายกับชีวิต

พี่ปูนไม่ได้มีความสำคัญสำหรับอย่างที่ใครหลายคนคิดนะ

ชิ !

ป.ล.ไปเยี่ยมยาย ยายอยู่กับป้า มีประเด็นสำคัญให้คุยคือพี่ที่ใครหลายคนตัดใจว่าขายไม่ออกแล้ว............

ดันมีแฟน!!!!!!!!!!!!!

ญาติเราคนนึงเลยถามว่า

"ต่องมีแฟนยัง"

แน่นอนว่า

"คนอย่างหนูเหรอะจะมี นิสัยยั่งกะผู้ชายอย่างนี้อ่ะ"

แล้วอยู่ดี ๆ ป้าเราที่เราเล่าเรื่องต่าง ๆ ในโรงเรียนให้ฟังเวลาเจอหน้า

แบบสนิทอ่ะ

ก็โพล่งขึ้นมาว่า

"แล้วพี่ปูนล่ะเป็นไงบ้าง"

จะให้เราคิดว่าไง........

เราไม่ใช่แฟนเค้านะ เลยบอกไปว่ากำลังโกรธกันอยูเรื่องที่เค้าปล่อยให้เราต้องเดินตากฝนทั้ง ๆ ที่ตัวเองมีร่ม

เพราว่าม่อสาวอยู่

ป้าเราก็ยิ้ม ๆ แบบ................คิดว่าเราหึง

ตลกชะมัด

จะว่าไปเรานี่ขี้บ่นจังเนอะ